Bracia,

dziękujemy!

Tym, którzy byli wczoraj z nami na Jasnej Górze – za obecność, modlitwę, otwartość, rozmowy, śpiew, świadectwo i braterstwo. To Wy stworzyliście atmosferę, której nie da się zaplanować w scenariuszu ani wyprodukować na scenie. Oblężenie na Jasnej Górze było wspólnym dziełem ludzi, którzy przyjechali nie tylko czegoś posłuchać, ale stanąć razem przed Bogiem.

Dziękujemy również wszystkim, którzy przez cały poprzedzający tydzień uczestniczyli w spotkaniach w Szczecinie, Zielonej Górze, Legnicy, Lublinie, Przemyślu i Sosnowcu, łączyli się z nami przez transmisję, zapraszali innych, organizowali wyjazdy i pomagali nam tę drogę tworzyć.

A jeśli tym razem nie mogłeś być z nami – ta droga nie jest dla Ciebie zamknięta.

Przygotowujemy i udostępniamy nagrania konferencji oraz ich redakcyjne wersje pisane, aby można było wrócić do najważniejszych treści, przejść tę drogę we własnym tempie, a przede wszystkim – pozwolić, aby usłyszane słowo zaczęło pracować w codziennym życiu.

Przeszliśmy drogę ucznia

Tegoroczne Oblężenie nie było zbiorem przypadkowych konferencji. Od początku budowaliśmy je jako drogę Ucznia-Misjonarza.

Zaczęliśmy od pytania uczniów: „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?”, bo chrześcijaństwo nie zaczyna się od programu, obowiązku ani aktywności, ale od spotkania z Jezusem i pozostania z Nim.

Potem przyszła decyzja pójścia za Mistrzem – bo nie da się być uczniem na pół etatu i pozostawić Jezusowi tylko wybranych fragmentów swojego życia.

Odkrywaliśmy następnie swoją tożsamość synów, a nie najemników. Nie musimy zasługiwać na miłość Ojca ani budować swojej wartości wyłącznie na osiągnięciach, pracy, pieniądzach czy uznaniu innych.

Był czas na przemianę ucznia – zgodę, aby Ewangelia nie tylko nas pocieszała, ale również „przeorała” nasze myślenie, wybory, relacje i sposób życia.

Odkrywaliśmy braterstwo, bo samemu można rozpocząć drogę, ale bardzo trudno na niej wytrwać. Dlatego uczeń potrzebuje drugiego człowieka, który zapyta, wesprze, przypomni, pomodli się i czasem powie prawdę.

Wreszcie doszliśmy do misji i odpowiedzialności. Jezus powołuje uczniów, „aby byli z Nim i aby mógł ich posłać”. Uczeń, który naprawdę spotkał Mistrza, wcześniej czy później odkrywa, że otrzymanej Ewangelii nie może zatrzymać dla siebie.

I właśnie dlatego Oblężenie nie skończyło się wczoraj wieczorem.

Dzisiaj zaczynamy „Siedem tygodni Ucznia-Misjonarza”

Od dzisiaj zapraszamy Cię do kolejnego etapu:

SIEDEM TYGODNI UCZNIA-MISJONARZA
Warsztat gruntujący na drodze ucznia

To nie jest kolejny kurs do obejrzenia ani następna seria konferencji do odsłuchania.

Chcemy przez siedem tygodni przenieść to, o czym mówiliśmy podczas Oblężenia, z Jasnej Góry do zwyczajnego życia: do domu, małżeństwa, ojcostwa, pracy, modlitwy, relacji i konkretnych decyzji.

Każdy tydzień będzie miał swój temat i tekst prowadzący, ale na tym nie poprzestaniemy. Otrzymasz również krótkie rozważania na każdy dzień, konkretne praktyki i zadania, pytania do osobistej refleksji oraz materiał do cotygodniowego spotkania z drugim mężczyzną.

Bo właśnie ten drugi człowiek jest jednym z najważniejszych elementów całego programu.

Nie idź sam. Znajdź swoją „kotwicę”

Zapraszamy, aby każdy uczestnik wybrał jednego mężczyznę – swoją parę-kotwicę – z którym przez siedem tygodni będzie pozostawał w kontakcie i raz w tygodniu spotka się na szczerej rozmowie.

Nie chodzi o eksperta, kierownika duchowego ani kogoś, kto będzie Cię kontrolował.

Chodzi o brata w drodze.

Kogoś, komu możesz powiedzieć: to mi się udało, tutaj poległem, z tym walczę, to odkryłem, o to chcę się modlić. I który będzie mógł powiedzieć dokładnie to samo Tobie.

Siedem tygodni. Dwóch mężczyzn. Konkretna droga.

To właśnie może sprawić, że Oblężenie nie pozostanie tylko pięknym wspomnieniem, mocnym przeżyciem czy kolejną konferencją zapisaną w telefonie.

Dlaczego ten program jest wyjątkowy?

Ponieważ nie chcemy dać Ci kolejnych treści. Treści mamy dziś pod dostatkiem.

Chcemy pomóc zrobić następny krok.

Połączyć Słowo Boże, modlitwę, refleksję, ascezę, konkretne działanie, braterską odpowiedzialność i regularność. Nie po to, żeby przez siedem tygodni udowodnić sobie, że jesteśmy wystarczająco silni, ale żeby nauczyć się konsekwentnie odpowiadać na zaproszenie Jezusa.

Nie musisz przejść tej drogi idealnie.

Masz ją przejść naprawdę.

Ze swoim życiem takim, jakie ono dzisiaj jest. Ze swoimi sukcesami i porażkami, pytaniami, grzechem, pragnieniami, rodziną, pracą i tym wszystkim, co domaga się przemiany.

Bo uczniem nie zostaje się podczas jednego wydarzenia. Uczniem staje się człowiek, który dzień po dniu idzie za Mistrzem.

A misjonarzem staje się wtedy, kiedy odkrywa, że dobra, które otrzymał, nie może zatrzymać tylko dla siebie.

Dlatego wczoraj na Jasnej Górze nie powiedzieliśmy sobie „do widzenia”.

Powiedzieliśmy: idziemy dalej.

Dołącz do „Siedmiu tygodni Ucznia-Misjonarza”.
Znajdź swoją kotwicę.
I zacznij tę drogę już dziś.

Do zobaczenia na drodze!

Zespół Oblężenia na Jasnej Górze